۱۳۹۱ مهر ۶, پنجشنبه

حضور دوباره مادران در پارک لاله

مادران و خانواده های داغدار؛
سازمان های و نهادهای بین المللی حقوق بشر!
جایگاه کشته شده های 33 سال گذشته و آزار و اذیت های وارده بر مادران و حامیان در کجای گزارش آقای شهید قرار دارد؟

یک بار دیگر مادران پارک لاله در بعداز ظهر شنبه ای پاییزی در میان بهت و حیرت مردم حاضر در پارک، میدان آب نما را در سکوتی اعتراض آمیز دور زدند. آنان این بار نه با لباس سیاه که با لباس های رنگین به نشانه شور و اشتیاق به ادامه مبارزه تا رسیدن به خواسته های خود به میعادگاه خود در پارک لاله بازگشتند. آنان باور دارند که برای رهایی باید راه های ناهموار و پر سنگلاخ را پیمود و در این راه هیچ هراسی به دل راه نمی دهند زیرا به انتخاب راه خود ایمان دارند. 

ما مادران پارک لاله، جمعی از مادران و خانواده های جان باختگان و آسیب دیده گان در دوران حاکمیت جمهوری اسلامی هستیم که با هدف دادخواهی خواسته های زیر را پیگیرانه دنبال می کنیم:

1- خواهان لغو مجازات اعدام و کشتار انسانها به هر شکلی هستیم.
2- خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.
3- خواهان محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته توسط حکومت جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل آن هستیم. ما مادران پارک لاله، اعدام های فردی و دسته جمعی در زندان ها؛ کشتارها و ترور های قومی، ملیتی، دینی، سیاسی، عقیدتی در خیابان ها؛ حمله به خانه ها، خوابگاه ها و محل های کار؛ ربودن، زندانی کردن و آسیب رساندن افراد برای کشتن اندیشه انسانی؛ شکنجه، اعتراف گیری، تجاوزو در نهایت سنگسار و قصاص را جنایت می دانیم و برای جلوگیری از تکرار جنایت و برای بهروزی انسان ها مبارزه می کنیم.ما مادران پارک لاله امروز دوباره در پارک لاله جمع شدیم تا نشان دهیم که هنوز هستیم و پیگیرانه خواسته های خود را تا تحقق تمامی آنها دنبال می کنیم.

پس از ماه ها انتظار، اولین گزارش گزارشگر ویژه آقای احمد شهید در مورد نقض آشکار حقوق بشر در ایران ارایه شد. هرچند خوشحالیم که در این گزارش به حقوق از دست رفته بسیاری از انسان های آزادی خواه اعتراض شده است، ولی دریغ و درد که باز خودی و غیر خودی و تبعیض نقش خود را بازی کرد و با کمبودهای بسیار منتشر شد. مواردی که شاید بتوان گفت از مهم ترین و آشکارترین موارد نقض حقوق بشر حداقل در دو سال اخیر بوده است. مواردی چون کشتار انسان های بی دفاع و مورد تعرض قرار دادن خانواده ها و حامیان آنها.

آقای شهید در روش کار خود تاکید کرده که تمرکز اصلی تلاش‌هایش تهیه گزارش عادلانه و دقیق از وضعیت حقوق بشر در ایران است، آیا این عادلانه است که فقط در دو سال گذشته، تعداد زیادی انسان به جرم اعتراض به نقض اولیه ترین حقوق خود کشته، مجروح یا بیمار شده اند؛ تعدادی دست به خودکشی زده اند؛ تعداد زیادی به زندان افتاده و تحت بازجویی های پیاپی قرار گرفته و یا برای اعتراف گیری شکنجه شده و یا مورد تجاوز قرار گرفته اند و هیچ اشاره ای به آن ها نشود؟ آیا این عادلانه است که مادران و خانواده های کشته شده ها حتی اجازه برگزاری مراسم یادبود فرزندان شان را ندارند و باز هیچ اشاره ای به آنها نشود؟ آیا این عادلانه است که حامیان مادران داغدار تنها به جرم حمایت از انسانیت و حقوق بشری(حمایت از مادران عزادار) دایم تحت فشار نیروهای امنیتی قرار گیرند، زندانی شوند و تحت بازجویی و احضارهای مکرر قرار گیرند و هم اکنون نیز دو تن از آنها به نام خانم ها لیلا سیف اللهی و ژیلا کرم زاده مکوندی در دادگاه بدوی به چهار سال زندان محکوم شوند ولی هیچ جایگاهی در گزارش آقای شهید نداشته باشند؟! 

همچنین آقای شهید اعلام کرده که تنها از طریق گفت‌وگو با مقامات جمهوری اسلامی می‌تواند بداند آیا اظهارات مطرح شده در مورد نقض حقوق بشر در ایران درست است یا نه! ما از ایشان می پرسیم تا به حال چند بار مقامات جمهوری اسلامی در مورد نقض حقوق بشر در ایران در گفت و گو با گزارشگران سازمان ملل اعتراف کرده اند؟ ما به آقای شهید می گوییم جمهوری اسلامی زمانی می تواند راجع به نقض حقوق بشر نظر واقعی دهد که مردم هم این حق را داشته باشند تا آزادانه از حقوق و عقاید خود دفاع کنند. 

مادران پارک لاله انتظار داشتند که پس از تحولات اخیر در ایران و منطقه و برآمد موج دموکراسی خواهی و آزادی طلبی، گزارشگر ویژه سازمان ملل نقش خود را بهتر از قبل ایفا کند و خط قرمزها را کنار بگذارد.

مادران انتظار داشتند که در اولین گزارش آقای احمد شهید، مساله کشته شدگان سال 1388 و دادخواهی مادران و خانواده های کشته شدگان لحاظ می شد.

مادران انتظار داشتند در این گزارش، حداقل اشاره ای به نقض گسترده حقوق بشر سی و سه سال حکومت جمهوری اسلامی و فشارهای بی حد و اندازه به مادران و خانواده های کشته شده ها می شد.

ما مادران پارک لاله انتظار داریم، صدای دادخواهی ما مادران و حامیان در گزارش های بعدی گزارشگر ویژه سازمان ملل شنیده شود. همچنین انتظار داریم به موارد گسترده و آشکار نقض حقوق بشر که در طی این سی و سه سال بر مادران و خانواده و حامیان رفته است و احتمالا در گزارش های قبلی گزارشگران ویژه از جمله آقای گالیندوپل موجود است و به بایگانی سپرده شده است، نیز پرداخته شود.

همچنان ایستاده ایم وفریاد می زنیم!


دلم تنگ است ازاین همه بیداد. نمی دانم چرا مهربانی جرم است. نمی دانم چرا غمخوار بودن تاوانش زندان است. چرابه دستانم دستبند می زنند تا دست دوست غم دیده را در دستانم نگیرم و از این نمی دانم ها خسته ام و دلتنگ!  

فقط این را می دانم که در این روزهای سرد و سیاه تر از شب، انسانیت گم شده و دلجویی و محبت درگوشه زندان چمباتمه زده و از روزنه کوچکی به فرداها می نگرد.

نمیدانم چرا کسی این فریادها را نمی شنود. چرا کسی خفقان وعصیان این نسل از خودگذشته را نمی بیند و چرا کسی به فکرشقایق های نگران نیست.

چرا کسی دلش برای نسترن های روی دیوار خانه مادربزرگ دیگر نمی لرزد. چرا کسی به یادشعمدانی های توی گلدان نیست و به یاد ندارد که نیلوفر از بی آبی می خشکد چرا کسی به یاد ماهی سیاه کوچولو مهاجر نیست، که با همه عشق و ایثار به هموطنانش کوله بار سفر بسته و به دریایی دور رفته است.

دراین سیاه ترین روزها ،عزیزانم ،یارانم را به زندان می برند یا غریبانه کوچ می کنند. ولی باز از این همه غم از این همه بیداد نمی توانند فریادم را در گلوخفه سازند.

من و ما همچنان ایستاده ایم وفریاد می زنیم وبه امید برگشت پرستوهای عاشق به آسمان، که این روزها سربی وخاکستری است، خواهیم نگریست ما!  به یاد همه مردان و زنان میهن که این روزها درسلولهای کوچک مینهم بر روی دیوارهای زندان عکس پرنده آزادی رامی کشند. فریاد دادخواهی سرخواهیم داد ما دوباره باز !

یکی ازمادران پارک لاله


Tags: 

مادران پارک لاله ایران

خواهان لغو مجازات اعدام و کشتار انسانها به هر شکلی هستیم. خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. خواهان محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان تمامی جنایت های صورت گرفته توسط حکومت جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل آن هستیم.

مجيد توکلی برنده هشتمين «جايزه صلح دانشجويی» نروژ


مجيد توکلی»، دانشجوی زندانی، در مراسمی که روز جمعه ظهر در نروژ برگزار شد، به عنوان برنده هشتمين «جايزه صلح دانشجويی» اعلام شد.

کميته جايزه صلح دانشجويی از مجيد توکلی به دليل فعاليت‌های صلح‌آميزش در راه آزادی بيان و دموکراسی تقدير کرده است.

پيش از اين دانشجويانی از برمه‌، تيمور شرقی، زيمبابوه، کلمبيا و کرواسی اين جايزه را دريافت کرده‌اند.

محمود اميری‌مقدم، سخنگوی سازمان حقوق بشر ايران که در اين مراسم حضور داشت و سخنرانی کرد، درباره کميته جايزه صلح دانشجويی به راديو فردا می‌گويد:« جايزه صلح دانشجويی، توسط سازمانی به همين نام اهدا می‌شود. جايزه صلح نوبل هم در نروژ اهدا می‌شود. جايزه صلح دانشجويی را هم بر اساس جايزه صلح نوبل پايه‌گذاری کردند.
 
« حرف اصلی من اين بود که جنبش دانشجويی ايران فراموش نشده است... توجهی که امروز جنبش دانشجويی ايران گرفته،... نشان می‌دهد دنيا جنبش دانشجويی ايران را فراموش نکرده و نخواهد کرد و از خواسته‌های آنان حمايت می‌کند.» محمود امیری مقدم


شانزده سال پيش اولين جايزه صلح دانشجويی اهدا شد و برای اين پايه‌گذاری شد که به دانشجويان دنيا هم توجه شود.  اين نهاد کميته‌ای دارد که از چهار متخصص در رشته‌های مختلف تشکيل شده. در کميته امسال خبرنگاری بين‌المللی بود، کسی که سال‌ها در زمينه صلح فعاليت کرده، پنج دانشجو و چهار غير دانشجو در اين کميته حضور داشتند.»

جايزه صلح دانشجويی از طرف دانشجويان نروژ هر دو سال يک‌بار به دانشجويی اهدا می‌شود که برای پيشبرد صلح، حقوق بشر و دموکراسی تلاش می‌کند.

از محمود اميری‌مقدم می‌پرسم، آيا مشخص هست که مجيد توکلی از بين چند نفر و چه کسانی بعنوان برنده اين جايزه انتخاب شده است؟ او در پاسخ می‌گويد:« اين مساله علنی نيست و محرمانه است. ولی بيش از صد نفر کانديدا شدند و در دوره آخر از بين پنج نفر مجيد توکلی انتخاب شده است.»

محمود اميری‌مقدم، سخنگوی سازمان حقوق بشر ايران در مراسم اعلام برنده جايزه صلح دانشجويی امسال درباره مجيد توکلی و جنبش دانشجويی ايران صحبت کرد.

او درباره سخنرانی‌اش می‌گويد :« حرف اصلی من اين بود که جنبش دانشجويی ايران فراموش نشده است. اهدای این جايزه به مجید توکلی اين مساله را نشان می‌دهد که با اينکه حکومت ايران با زندانی کردن، محکوم کردن به حبس‌های طولانی مدت و اخراج از دانشگاه قصد دارد صدای جنبش دانشجويی ايران را خاموش کند، توجهی که امروز جنبش دانشجويی ايران گرفته، برعکس آن را نشان می‌دهد. دنيا جنبش دانشجويی ايران را فراموش نکرده و نخواهد کرد و از خواسته‌های آنان حمايت می‌کند.»

وزير خارجه نروژ در مراسم اعلام برنده جايزه صلح دانشجويی با اشاره به مجيد توکلی گفته که جايزه امسال به شخصی جوان و شجاع اهدا شده است.

در بخشی از اطلاعيه‌ای که به همين مناسبت منتشر شده هم به نقش دانشجويان در ايران و محروميت از تحصيل تعداد زيادی از آنها اشاره شده است.

هشتمين جايزه صلح دانشجويی در ماه فوريه سال ۲۰۱۳، ۵ ماه ديگر اهدا خواهد شد.

محمود اميری ‌مقدم درباره نحوه اهدای جايزه به راديو فردا می‌گويد:« اين جايزه هم لوح تقدير است و هم در يکی از خيابان‌های اينجا، روی سنگفرش خيابان رد پای برنده جايزه را درست می‌کنند و روی سنگی در اين خيابان اسم برنده اين جايزه نوشته می‌شود. اگر خود مجيد توکلی تا آن زمان آزاد نشود و نتواند به نروژ سفر کند، حتما شخصی ديگر اين جايزه را از طرف او دريافت خواهد کرد.»

مجيد توکلی در شانزدهم آذر سال ۸۸ در دانشگاه اميرکبير آيت الله خامنه‌ای را ديکتاتور ناميد و پس از آن مورد ضرب و شتم نيروهای امنيتی قرار گرفت و بازداشت شد. از آن زمان تاکنون مجيد توکلی به مرخصی نيامده است.

مجيد توکلی به اتهام اجتماع و تبانی عليه نظام، تبليغ عليه نظام، توهين به رهبری و توهين به رياست جمهوری به هشت سال حبس تعزيری، پنج سال محروميت از فعاليت سياسی و پنج سال محروميت از خروج از کشور محکوم شده است.

وقتی استاد مدعی اخلاق اسلامی، انسان را به کرم توالت تشبیه می کند آقای مصباح! ادب کجا رفته؟ به خدا و قرآن هم دروغ می بندید؟


ادبیات سخیف و دور از اخلاق مصباح یزدی بار دیگر خبر ساز شد. این روحانی در جلسه اخلاق خود که در “دفتر رهبری” برگزار می شود، ادعا کرد که قرآن می گوید بعضی انسانها از کِرم توالت بدترند! وی البته مثل بسیاری از دیگر ادعاهای خود، منبع و مرجعی برای سخن خود ارائه نداده و نگفته که قرآن کجا از توالت! صحبت کرده و کرم توالت دیگر چه موجودی است!!
آنگونه که رسانه ها گزارش دادند، رئیس موسسه امام خمینی (ره) مدعی شد طبق آیات قرآن کریم بعضی از انسان ها از کِرم توالت بدتر هستند و اظهار داشت: افرادی که آگاهانه مسیر کفر را انتخاب کرده اند، ارزش اینکه کرامت انسانی نصیب آنان شود را نخواهند داشت.
اینکه این استاد اخلاق دفتر رهبری، چنین تحریفی از کلام خداوند را از کجا استنتاج کرده، محلی برای بحث و بررسی علما و اهل تفسیر است، و نیز اینکه چنین آشکارا بر منبر پیامبر(ص) نشستن و دروغ بستن به خدا چه حکمی دارد؛ باید اهل علم نظر بدهند. اما چنین ادبیاتی از سوی کسی که درس اخلاق می دهد، مساله ای است که مورد توجه افکار عمومی می تواند باشد.
وقتی خداوند در معنای عام انسان را “احسن الخالقین” و “خلیفه الله فی الارض” می نامد، منتصب کردن چنین خلقتی به کرم! آن هم کرمی در توالت!! از عجایبی است که احتمالا فقط آقای مصباح قادر به پاسخگویی آن خواهند بود.
برای کسی که در مقام یک سخنران، عالم مذهبی و معلم اخلاق لب به سخن می گشاید، بی شک باید رعایت همه جوانب کلام که در قران کریم به آن سفارش شده است، مراعات شود.
فصاحت، بلاغت، ملایمت کلام، استفاده از واژه های متعارف و سالم از اولیه ترین اصول فن بیان است که متاسفانه از سوی برخی از خطیبان و سخنرانان مدعی رعایت نمی شود.
نه تنها جلسات درس و بحث مصباح یزدی بلکه منابر سخنرانی و نماز جمعه ما به جای اینکه محلی باشد برای اشاعه فرهنگ و ادبیات قرآنی به مکانی برای تخلیه مشکلات درونی و یا عقده های سیاسی بدل شده است.
وقتی سخنران نماز جمعه با فریاد و غوغا می خواهد حرف خود را به کرسی بنشاند، لابد معلم اخلاقش هم باید انسان ها را به کرم تشبیه کند. آن هم معلم اخلاقی که قاعدتا باید کلام و عملش نمونه و الگو برای مخاطبان باشد.
یکی از معضلاتی که طی دهه های اخیر گریبان کشور و مردم را گرفته، این است که هر کسی فکر می کند می تواند در هر امری صاحب نظر و عقیده باشد. در حالی که حتی در حوزه های علمیه علما و مراجع به حداقل سخن اکتفا می کردند، این روزها برخی از روحانیون محترم خود را صاحب نظر در هر عرصه ای اعم از فرهنگ، سیاست، روابط بین الملل، اخلاق، اقتصاد، روابط اجتماعی و …. می دانند و نتیجه همان می شود که یک روز برای سیاست کشور نسخه می پیچیدند و کشور را به ورطه نابودی می کشانند و دیگر روز اشرف مخلوقات را کرم توالت می خوانند.
مصباح یزدی، روحانی هفتاد و هفت ساله ای که در سال های جوانی کمتر در معرض رسانه ها بود، طی سال های گذشته هر از گاهی می تواند به سوژه ای برای رسانه ها تبدیل شود. چه وقتی به حمایت تمام قد از احمدی نژاد می پردازد و او را دولت منتخب امام زمان می نامد و چه آن دیگر روز که با یک چرخش صد و هشتاد درجه ای مردان احمدی نژاد را وابسته به لژهای فراماسونری می نامند و رییس هیات دولت را “مسحور” رحیم مشایی.
عجبا که این عضو مجلس خبرگان طی سال های اخیر هم ارادت خاصی به رهبری پیدا کرده است. همان کسی که به گفته هم بحث هایش، معتقد بود آیت الله خامنه ای سواد خواندن سیوطی را حتی از رو هم ندارد، حالا وی را قطب عالم وجود و رهبر دو عالم و نایب برحق امام زمان می داند و اطاعت از او را واجب تر از اطاعت از خدا!
امید است آقای مصباح یزدی بعد از بیش از شصت سال مطالعه و علم آموزی در مکتب امام صادق علیه السلام، آموزه های این امام معصوم را سرلوحه امور خود قرار دهد که می فرماید: ” اِنْ اُجِّلْتَ فی عُمْرِکَ یَوْمَیْنِ فَاجْعَلْ اَحَدها لاَِدَبِکَ تَسْتَعینَ بِهِ عَلَی یَوْمِ مَوْتِکَ؛ اگر از عمرت تنها به میزان دو روز مهلت داده شدی، یک روزش را برای ادب خود اختصاص بده تا برای روز مرگ از آن کمک بگیری.”
بدون شک اگر متانت و دقت در گفتار نشانه ادب است، گفتار زشت و بددهانی، زشت گویی، دشنام و توهین، از نشانه های بارز بی ادبی است.
آرزو کنیم که همه ما همانگونه که پیامبر رحمت و مکارم اخلاق، خود را تربیت شده حضرت حق می دانست، خداوند نیز ما را اینگونه تربیت کند که زبان و کلام و عمل مان موحب سختی و مشقت برای دیگر مردم نباشد. “ادبنی ربی فاحسن تأدیبی”.
کلام خود را با سخن گرانمایه مرحوم علاّمه طباطبایی که این روزها به ناحق مصباح یزدی را به او تشبیه کرده اند، به پایان بریم که روحش شاد و راهش پر رهرو باد: “علم اخلاق، فنّی است که از ملکات انسانی مربوط به نیروهای نباتی و حیوانی و انسانی بحث می کند و فضایل ملکات را از رذایل آنها جدا و ممتاز می سازد تا انسان بتواند به واسطه تجلی و اتصاف به فضایل اخلاقی، سعادت علمی خود را تکمیل نماید و در نتیجه، افعال و رفتاری داشته باشد که موجب ستایش عموم و مدح جامعه انسانی گردد. البته آنچه به عنوان هدف علم اخلاق ذکر شد، به عقیده علمای اخلاق یونان بوده است؛ ولی از نظر ما هدف اخلاق اسلامی «اِبْتغاءِ وجه اللّه» [و رسیدن به رضایت خداوندی] است نه رسیدن به مدح و ثنای اجتماعی و نه [حتّی صرف رسیدن [به فضیلت و کمال انسانی.

مملکت اینگونه اداره می شود:توضیح دفتر احمدی نژاد درباره ۱۴۰ نفر: به همه ویزا دادند، ما هم رفتیم



۱۳۹۱/۰۷/۰۵ahmadinejad 2
به گزارش کلمه، مصاحبه های جنجالی و ادعاهای کذب از یک سو و تعداد زیاد افراد هیات همراه طی هشت سال گذشته در صدر اخبار این رییس هیات دولت به نیویورک بوده است. همان کسی که در بدترین شرایط اقتصادی کشور به خود اجازه می دهد فقط ۱۴۰ نفر را با خود به امریکا ببرد.
اینک دفتر ریاست جمهوری در عذری بدتر از گناه، در توجیه هیات پرشمار احمدی نژاد به نیویورک مدعی می شود «با توجه به اینکه هر ساله ویزای تعداد زیادی از افراد معرفی شده هیات همراه احمدی نژاد به سازمان ملل صادر نمی شود و حتی ویزای برخی از افراد معرفی شده پس از اعزام هیات ایرانی صادر می گردد، لذا اسامی بیشتری معرفی می شوند تا در ترکیب تیم هیات همراه وی برای انجام ماموریتهای مختلف در این سفر، هیچ گونه مشکلی پیش نیاید!»
بدین ترتیب به زبان ساده می توان گفت دولت نفرات بیشتری را معرفی کرده تا بخشی از آنها ویزا بگیرند، و حالا که همه یا اکثرا ویزا گرفته اند در رودربایستی آمریکا مانده و مجبور شده همه را به همراه احمدی نژاد به نیویورک بفرستد!
ادعای دفتر احمدی نژاد در حالی مطرح می شود که حتی سایت ها و شخصیت های حامی احمدی نژاد بارها نسبت به بی نتیجه و پرهزینه بودن این سفرها انتقاد داشته اند.
بدون شک حضور بیش از صد نفر در یک سفر برای شرکت در یک اجلاس کاملا رسمی، هیچ توجیه دیپلماتیک نخواهد داشت و این پرسش وجود دارد که این همه هزینه برای چه هدفی انجام می شود؟
به نظر می رسد این سفر صرفا سفری تفریحی و تشویقی برای نزدیکان احمدی نژاد با هزینه بیت المال است. آن هم در آخرین سالی که ریاست دولت بر عهده اوست.
پایگاه خبری نامه در گزارشی در خصوص هزینه های این سفر نوشته است: حداقل هزینه‌های ناشی از اقامت پنج روزه هیئت ۱۴۰ نفره ایران در هتل وارویک منتهن که تنها شامل هزینه اتاق و دو وعده غذا می‌شود، مبلغی در حدود یک میلیارد و ۲۲۵ میلیون تومان خواهد بود، مبلغی که باتوجه به شرایط اقتصادی بحرانی کشور در سال پایانی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد بسیار بالا و غیرقابل توجیه است
در همین حال روابط عمومی ریاست جمهوری با اشاره به واکنش احمدی نژاد به سوال خبرنگار ایرانی مدعی شده است که به اذعان همگان، احمدی نژاد حتی در برخورد با مخالفین خود نیز به رعایت احترام و اخلاق مقید است!!
این در حالی است که ادبیات به دور از نزاکت احمدی نژاد بارها مورد انتقاد مسئولان و حتی روسای دو قوه دیگر قرار گرفته است.

۱۳۹۱ مهر ۵, چهارشنبه

به امیدايران آزاد



سر گذشته دختر ۱۶ ساله عاطفه سهاله

‏Photo: عاطفه رجبی سهاله (زاده ۱۳۶۶ مشهد - اعدام شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۳ نکا) دختر دانش آموز ۱۶ ساله‌ای بود که توسط دادگاه و توسط قاضی حاج رضایی (رییس دادگستری نکا) به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او توسط دیوان عالی کشور در یک هفته تایید شد .
 مادر عاطفه در یک تصادف کشته شد و پدر او نیز معتاد بوده‌است. او وظیفه نگهداری از پدر بزرگ و مادر بزرگ خود را نیز بر عهده داشت.
 
عاطفه در دادگاه به تجاوز مکرر یکی از پرسنل سابق ۵۱ ساله سپاه به نام علی دارابی به وی در زندان بهشهر اشاره می‌کند. قاضی حاج رضایی ، علی دارابی را به شلاق و عاطفه را به اعدام محکوم کرد .

 قاضی حاج رضایی طناب دار را شخصاً به گردن عاطفه  انداخت و او را در میدان شهر نکا بدار آویخت .‏ 



 عاطفه رجبی سهاله (زاده ۱۳۶۶ مشهد - اعدام شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۳ نکا) دختر دانش آموز ۱۶ ساله‌ای بود که توسط دادگاه و توسط قاضی حاج رضایی (رییس دادگستری نکا) به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او توسط دیوان عالی کشور در یک هفته تایید شد .
مادر عاطفه

در یک تصادف کشته شد و پدر او نیز معتاد بوده‌است. او وظیفه نگهداری از پدر بزرگ و مادر بزرگ خود را نیز بر عهده داشت.

عاطفه در دادگاه به تجاوز مکرر یکی از پرسنل سابق ۵۱ ساله سپاه به نام علی دارابی به وی در زندان بهشهر اشاره می‌کند. قاضی حاج رضایی ، علی دارابی را به شلاق و عاطفه را به اعدام محکوم کرد .

قاضی حاج رضایی طناب دار را شخصاً به گردن عاطفه انداخت و او را در میدان شهر نکا بدار آویخت .

بابک داشاب پس از تحمل ۱۰۰۰ روز حبس از زندان آزاد شد.


چکیده :داشاب که دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه از دانشگاه شهید بهشتی است طی دوره حبس خود دربسیاری از اعتراضات زندانیان سیاسی سبز شرکت داشت واز جمله امضا کنندگان بیانیه های مهمی همچون تحریم انتخابات مجلس نهم بوده است....

بابک داشاب پس از تحمل ۱۰۰۰ روز حبس  از زندان آزاد شد.
به گزارش کلمه بابک داشاب از زندانیان جنبش سبز روز سه شنبه ۴مهرماه پس از تحمل هزار روز حبس و با پابان دوره محکومیت اش از بند ۳۵۰ اوین آزاد شد.
این فعال سیاسی چند روز پس از عاشورای  ۸۸در محل کارش توسط اطلاعات سپاه بازداشت وبه بند ۲الف منتقل شد. اتهام داشاب شرکت در تجمعات اعتراضی پس از انتخابات ریاست جمهوری و از جمله عاشورای ۸۸عنوان شده بود.
بابک داشاب در دوره بازداشت وبازجویی دربند ۲الف شکنجه شد و مجبور به حضور در دادگاههای علنی وفرمایشی حوادث عاشورا به ریاست قاضی صلواتی شد.
وی در مرحله بدوی  دادگاه به اتهام اجتماع و تبانی به قصد انجام جرایم علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام به تحمل ۶سال حبس محکوم شده بود. رای که در مرحله تجدیدنظر به شعبه ۵۴ تجدیدنظر دادگاه انقلاب به ریاست قاضی موحد ارجاع شد و نهایتا حکم صادره شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب از ۶ سال به ۵ سال کاهش یافت.
داشاب که دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه از دانشگاه شهید بهشتی است طی دوره حبس خود دربسیاری از اعتراضات زندانیان سیاسی سبز شرکت داشت واز جمله امضا کنندگان بیانیه های مهمی همچون تحریم انتخابات مجلس نهم بوده است